الو..الو..سلام کسی اونجا نیست؟ مگه اونجا خونه خدا نیست؟پس چرا کسی جواب منو نمیده؟یهو یه صدای مهربون در گوش کودک نواخته شد مثل صدای یک فرشته! بله جانم؟با کی کار داری؟خدا هست؟ با هاش قرار داشتم قول داده بود امشب جوابمو بده!بگو عزیزم من میشنوم کودک متعجب پرسید مگه تو خدایی؟من با خود خدا کار دارم......  هرچی می خوای به من بگو قول میدم به خدا بگم کودک با صدایی بغض آلود گفت؟یعنی خدا منو دوست نداره؟فرشته ساکت بود بعد از مکسی نه چندان طولانی گفت نه!خدا خیلی دوست داره بلوار اشکی در چشمان کودک با فشار بغض ترکید ناگهان صدایی نرم گفت بگو زیبابگو هر آن چه که بر دل کوچکت سنگینی می کند بگو!دیگر بغض امانش را بریده بود آهسته نجوا کرد خدا ی مهربونم نذار من بزرگ شم چرا نمی خوا هی بزرگ شوی؟ آخه خدا من خیلی دوست دارم اگه بزرگ شم و فراموشت کنم چی؟اگه حرف زدن رو با هات فراموش کنم چی؟مثه بقیه که بزرگ شدن و حرف منونمی فهمن آخه خدا مگه من با تو دوست نیستم ؟مگه این جوری نمیشه باهات حرف زد؟ بزگ ها میگن برای حرف زدن با تو  فقط باید نماز خوند !خداوند پس از تمام شدن درد و دل های کودک آهسته گفت آدم که محبوب ترین مخلوق من است چه زود من و خاطرات کودکی اش را به ازای بزرگ شدن فراموش ی کند!.... ای کاش همه ی آدم ها من را به خاطر خودشان و نه برای خواسته هایشان می خواستند! دنیا برای تو خیلی کوچک است  بیا تا همیشه کوچک بمانی و کودک کنار گوشی تلفن در آغوش خدا به خوابی عمیق وزیبا فرو رفت......

نظر یادتون نره ها..........